Af en toe krijgen we weleens de vraag voorgelegd, wanneer wij mensen begeleiden en behandelen, of alles goed komt. In alle eerlijkheid antwoorden wij dan, dat het voor kan komen dat dit niet het geval is en dat dit ook niet kan. Gelukkig is ons succespercentage hoog, maar je kunt niet altijd een 10 scoren. Daar streven we naar, doch weten uit ervaring dat dit niet lukt.

 

Aansluiting, ongeduld, financiële middelen

Allereerst dient de aansluiting er te zijn. De klik vooral voor wat betreft de psycho(sociale) gesprekken. Als die klik er niet is, dan blijft het resultaat vaak achterwege. Vertrouwen, open- en eerlijkheid zijn daarin erg belangrijk. Maar ook dat jij je op je gemakt voelt en verder dien je zelf  gretig te zijn om te willen veranderen. Dat betekent dat je echt wilt werken aan je zelf.  Het is een illusie dat een therapeut je wel even verandert. Dat zul je toch echt zelf moeten doen! Zij of hij kan niet meer dan inzicht bieden, je iets laten zien of voelen waardoor het een en ander gaat leven en je dit kunt doorwerken.

 

Voor wat betreft de behandelingen met APS zien we weleens dat er ongeduld is. Het liefst in 1 a 2 behandelingen dient er resultaat te zijn. Bij bepaalde klachten lukt dat ook echt maar bij klachten zoals chronische pijn of vermoeidheid is toch echt geduld nodig. Het ene lichaam is het andere niet. We scoren bijvoorbeeld bij fibromyalgie tussen de 85 en 90 %. Bij de een is er resultaat na 2 behandelingen, bij een ander meer maar ook, dat 1 tot 2 van de 10 personen soms niet lukt. Dat is vervelend, niet leuk, maar dat kunnen wij niet veranderen. Of toch wel?

Soms zien we dat ongeduld de kop op steekt ( ik had toch al lang…) waardoor men stopt. Het komt ook voor dat een advies niet wordt overgenomen (waardoor de behandeling stagneert, vastloopt) of dat de vergoeding stopt en men niet in zich zelf kan of wil investeren.

 

Acceptatie

Dat is accepteren hoe vervelend ook. Maar ook………. dat het gewoon soms niet lukt, dat je daarvan baalt en ook dat dien je,  hoe spijtig ook,  te accepteren en dat is niet altijd even gemakkelijk en fijn. Ook voor ons als hulpverleners niet!!